ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರ/ನವದೆಹಲಿ- ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರದ ಫಾಸ್ಟ್ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ರವಿ ಕುಮಾರ್ ದಿವಾಕರ್ ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 10 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ 22 ಅಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇದೀಗ ಮತ್ತೊಂದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಾಕಿ ಇದ್ದ ಕೊಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುಮಾರು 100 ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಯೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ, ನಿಖರವಾಗಿ 97 ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಕಡತಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರದ ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ವೀರೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ವಕೀಲರು ಪಿಟಿಐಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮರಣದಂಡನೆ ಅಥವಾ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿರುವ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಕರಣಗಳೇ ಈ ವರ್ಗಾವಣೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.
ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ದಿವಾಕರ್ ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಏಪ್ರಿಲ್ನಿಂದ ಆಗಸ್ಟ್ 2026ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 10 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ 22 ಮಂದಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿರುವುದು ಅಪರೂಪದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಏಪ್ರಿಲ್ 6ರಿಂದ ಜುಲೈ 2ರವರೆಗೆ ನಡೆದ ಐದು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲೇ 11 ಮಂದಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹಿಂದಿನ ವರದಿಗಳು ದಾಖಲಿಸಿವೆ.
ಈ ತೀರ್ಪುಗಳ ಪೈಕಿ ಹಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಾಕಿ ಇದ್ದ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ, 2026ರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಟವಾದರೂ, ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಪರಾಧಗಳು 2010, 2011, 2014, 2019 ಮುಂತಾದ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದವು.
2019ರ ವಕೀಲ ಸಮೀರ್ ಸೈಫಿ ಕೊಲೆ
ಏಪ್ರಿಲ್ 6ರಂದು 2019ರಲ್ಲಿ ಅಪಹರಿಸಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದ ವಕೀಲ ಸಮೀರ್ ಸೈಫಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮೂವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಹಣಕಾಸಿನ ವಿವಾದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಹರಣ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ನಡೆದಿತ್ತು ಎಂದು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆರೋಪವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಆರೋಪಿಗೆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು.
2019ರ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣ: ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಮೂವರು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ
ಏಪ್ರಿಲ್ 28ರಂದು 2019ರ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಮೂವರು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ‘ಅಪರೂಪದಲ್ಲೇ ಅಪರೂಪ’ದ ಪ್ರಕರಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತ್ತು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.
2011ರ ತಾಯಿ–ಮಗ ಕೊಲೆ
ಮೇ 30ರಂದು ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ರಾಜೇಶ್ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಆರು ವರ್ಷದ ಪುತ್ರ ಹಿಮಾಂಶು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ಆರೋಪಿ ರಹೀಸ್ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಬಲಿಪಶುಗಳನ್ನು ಕಬ್ಬಿನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಸಿಕ್ಯೂಷನ್ನ ವಾದವಾಗಿತ್ತು.
2010ರ ಮಾಜಿ ಗ್ರಾಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಪ್ರಕರಣ
ಜುಲೈ 6ರಂದು 2010ರಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಯತ್ ಚುನಾವಣಾ ವೈಷಮ್ಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ 60 ವರ್ಷದ ರಾಜ್ಬೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ಗ್ರಾಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಪ್ರಮೋದ್ ಮತ್ತು ಆತನ ಸಹಚರ ಸಹದೇವ್ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ‘ಅಪರೂಪದಲ್ಲೇ ಅಪರೂಪ’ದ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಪಿಟಿಐ ವರದಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ಶಿಕ್ಷೆ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ನ ದೃಢೀಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.
ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೃಹರಕ್ಷಕನ ಹತ್ಯೆ
ಜುಲೈ 2ರಂದು ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೋಮ್ಗಾರ್ಡ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ರತಿರಾಮ್ ಅವರನ್ನು ಕೊಂದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದೀಪಕ್ಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಗರಿಷ್ಠ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಬೇಕಾದ ‘ಅಪರೂಪದಲ್ಲೇ ಅಪರೂಪ’ದ ಪ್ರಕರಣವೆಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತ್ತು.
12 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ಕೊಲೆ
ಆಗಸ್ಟ್ 13ರಂದು 2014ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಶಾಮ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಭಭೀಸಾ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ದ್ವೇಷದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪವನ್ ಕುಮಾರ್ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.
ಯಾರು ಈ ರವಿ ಕುಮಾರ್ ದಿವಾಕರ್?
46 ವರ್ಷದ ರವಿ ಕುಮಾರ್ ದಿವಾಕರ್ ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಸೇವೆಯ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು 2009ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಸೇವೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾದರು. ಅಜಂಗಢ, ಸುಲ್ತಾನಪುರ, ಬದಾಯೂಂ, ವಾರಾಣಸಿ, ಬರೇಲಿ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಕೂಟ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. 2023ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೈಯರ್ ಜುಡಿಷಿಯಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ಗೆ ಸೇರಿದರು. 2025ರ ನವೆಂಬರ್ನಿಂದ ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಗಳಲ್ಲಿ B.Com, LL.B ಮತ್ತು LL.M ಸೇರಿವೆ.
2022ರಲ್ಲಿ ವಾರಾಣಸಿಯ ಜ್ಞಾನವಾಪಿ ಸಂಕೀರ್ಣದ ವೀಡಿಯೋಗ್ರಫಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದರು.
‘ಅಪರೂಪದಲ್ಲೇ ಅಪರೂಪ’
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾನೂನು ಅಂಶ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮರಣದಂಡನೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ Bachan Singh ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ‘rarest of rare’ ತತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ, ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆ ಸಾಕಾಗದಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಬೇಕು.
ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಹಲವು ನಂತರದ ತೀರ್ಪುಗಳಲ್ಲೂ ಅಪರಾಧದ ಕ್ರೌರ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆರೋಪಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪುನರ್ವಸತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ಸೇರಿದಂತೆ aggravating ಮತ್ತು mitigating ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದೆ. 2023ರ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಆರೋಪಿಯು ಯಾವುದೇ ಸುಧಾರಣೆ ಅಥವಾ ಪುನರ್ವಸತಿ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಹೀಗಾಗಿ, 10 ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ 22 ಮಂದಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿರುವ ಅಂಕಿ-ಅಂಶವು ಗಮನಾರ್ಹವಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಪುಗಳ ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ, ತೀರ್ಪಿನ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಮನವಿ ಹಂತದ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮರಣದಂಡನೆ ಇನ್ನೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿಲ್ಲ
ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರದ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಜಾರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತೆ (BNSS), 2023ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 407ರ ಪ್ರಕಾರ, ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ವಿಧಿಸಿದ ಮರಣದಂಡನೆಯನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ದೃಢೀಕರಿಸಬೇಕು. ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸಬಹುದು, ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಪರ್ಯಾಯ ಆದೇಶ ನೀಡಬಹುದು.
ಅದರರ್ಥ, ದಿವಾಕರ್ ಅವರ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡಿರುವ 22 ಮರಣದಂಡನೆಗಳೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಶಿಕ್ಷಾ ತೀರ್ಪುಗಳು; ಅವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಮತ್ತು ದೃಢೀಕರಣದ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿರುವುದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಜಿಲ್ಲಾ ವಕೀಲರ ಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಮೋದ್ ತ್ಯಾಗಿ ಅವರು, ನ್ಯಾಯಾಲಯದಿಂದ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವಕೀಲರು ಮತ್ತು ಕಕ್ಷಿದಾರರಲ್ಲಿ ಆತಂಕವಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಪ್ರಕರಣಗಳ ವರ್ಗಾವಣೆಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ತೀರ್ಪುಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿವೆ ಎಂಬ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿರ್ಣಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. ಲಭ್ಯವಿರುವ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಮರುಹಂಚಿಕೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯ.
ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಭದ್ರತೆಯೂ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ
22 ಮರಣದಂಡನೆಗಳ ಸರಣಿಯ ನಡುವೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ದಿವಾಕರ್ ಅವರ ಭದ್ರತೆಯ ವಿಚಾರವೂ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ತಮ್ಮ ನಿಯೋಜಿತ ಗನ್ನರ್ ಅನ್ನು ತಮ್ಮ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಪೊಲೀಸ್ ಮಹಾನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ನಂತರ ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರ ಪೊಲೀಸರು ಮೂಲ ಗನ್ನರ್ ರಜೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಪರ್ಯಾಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದರು.
ಮುಂದೆ ಏನು?
ಈಗ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆ 97–100 ಪ್ರಕರಣಗಳ ವರ್ಗಾವಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ವಿಧಿಸಿರುವ 22 ಮರಣದಂಡನೆಗಳ ಮುಂದಿನ ಕಾನೂನು ಪ್ರಯಾಣವಾಗಿದೆ.
ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮರಣದಂಡನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ‘ಅಪರೂಪದಲ್ಲೇ ಅಪರೂಪ’ ಮಾನದಂಡ, ಅಪರಾಧದ ಗಂಭೀರತೆ, ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಬಲ, ಆರೋಪಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು, ಸುಧಾರಣೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹಾಗೂ ಪರ್ಯಾಯ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಲಿವೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಸ್ಥಿರ ಕಾನೂನು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಪ್ರಕಾರ, ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯೇ ನಿಯಮ; ಮರಣದಂಡನೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೀಮಿತ ಅಪವಾದ.
ಹೀಗಾಗಿ, ಮುಜಫ್ಫರ್ನಗರದ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ “ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ 22 ಮಂದಿಗೆ ಗಲ್ಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿದರು” ಎಂಬ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ಹಳೆಯ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳ ವೇಗದ ವಿಲೇವಾರಿ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವಿವೇಚನೆ, ‘rarest of rare’ ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಮರಣದಂಡನೆಯ ಮೇಲ್ಮನವಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕರಣ ಹಂಚಿಕೆ—ಈ ಐದು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.
